Eveline Verburg

Het contact met jongeren en de gezinnen om hen heen vind ik het mooiste stukje van mijn vak. Die vijf minuten in een gesprek waarin een norse puber – die mij nauwelijks kent en die niet zit te wachten op mij – toch ineens de deur een stukje open zet en me echt toelaat. Goud.

Expertise: Jeugdcriminaliteit, justitieel kader, puberproblematiek

Werkzaam als: Raadsonderzoeker en casusregisseur strafzaken, Raad voor de Kinderbescherming

linkedin

Ik doe mijn best om – binnen de kaders die er zijn – een zo op maat mogelijk plan of advies te maken. Daarmee laat ik jongeren zien dat ik naar ze luister, ze serieus neem en wil dat ze verder komen in het leven. Ik ben direct, eerlijk en realistisch, ‘straight’ zoals zij dat zouden noemen. Hard als het moet, zacht als het kan.  

Ik vind het belangrijk dat we jongeren meer betrekken bij de keuzes die gemaakt worden; minder óver en meer mét. In mijn werk zoek ik naar de ruimte om die verandering steeds meer in te zetten. 

Ik praat graag met ze en soms schrijf ik hun verhalen op. Verhalen die een inkijkje geven in mijn werk en hun wereld. Op Hart voor Jeugdzorg vind je die verhalen; altijd met hoop, vaak met een knipoog, soms met een traan.  

Over de jeugdzorg is veel ellende te vinden online. Het werk in de jeugdzorg is geen sprookje, maar ik hoop dat we, door op dit platform verhalen te delen die een kijkje geven achter de schermen bij bevlogen, enthousiaste, toegewijde (gast)auteurs,  de beeldvorming over ons werk beetje bij beetje kunnen veranderen. Dat we zo kunnen laten zien waarom we ook zo ontzettend trots mogen zijn op wat we doen.   

Laatste artikelen van Eveline

Forensisch

Rowan

Eveline en de dertienjarige Rowan komen pas echt met elkaar in gesprek, als blijkt dat ze van dezelfde muziek houden. Want als je naast verschillend, ook hetzelfde bent, is dat een fijne basis.

Eveline Verburg
Persoonlijk

Wel honderden

Ik heb wel honderden verhalen over de jongeren die ik tegen kom. Gekke uitspraken. Onverwachtse manoeuvres. Mooie metaforen. Bijzondere momenten.

Eveline Verburg
Persoonlijk

Hij doet het zelf wel

“Yoo” appt Khalid naar Rianne, vlak voordat ze haar telefoon inlevert bij de Jeugdreclassering. Al weken probeert ze contact met hem te krijgen om afscheid van elkaar te nemen, want zij gaat weg. Maar afscheid? Daar is Khalid niet zo goed in. Er zijn al te vaak mensen bij hem weg gegaan. Dus verdwijnt hij weer uit beeld, terug naar de rafelrandjes van de maatschappij. Daar waar hij het zo goed kent.

Eveline Verburg
Opvoeding

Jij hoort er gewoon bij

Collin staat op het punt om naar Spanje te gaan. Maar hij wil helemaal niet weg. Hij is bang dat mensen hem vergeten. Dat, als hij straks terug komt, iedereen verder is gegaan met zijn leven en hij helemaal alleen is. Zijn moeder maakt een boekje voor hem, vol verhalen en lieve woorden van alle mensen om hem heen.

Eveline Verburg
ForensischPsychologie

First things first

Met 1-0 achterstand is Tommy aan het leven begonnen en het is hem niet gegund geweest om dat nog in te halen. Hij groeit op met onzekerheid, aanpassing en afwijzing. De teller staat op 28 verschillende plekken in 18-en-een-half-jaar. Als Tommy bij mij op gesprek komt, zie ik zijn lichaam verstarren als we voor de dikke deur van onze klinische spreekruimte staan.

Eveline Verburg
ForensischOpvoeding

De reiziger

Als Eveline een jongen op het politiebureau bezoekt, verwacht ze er weinig van. Maar er ontstaat onverwachts een heel mooi gesprek van mens tot mens.

Eveline Verburg
Site nieuws

Nieuwe auteurs

Wij starten 2022 goed met drie nieuwe energieke auteurs bij Hart voor Jeugdzorg! De komende tijd zullen jullie via hun blogs kennis maken met Yvon Arts, Katrien Persoon en Laura de Bruijn.

Eveline Verburg
ForensischPersoonlijk

Joris deel 2

Als de Officier van Justitie belt, verwacht ik dat ze me laat weten dat Joris is aangehouden en op het politiebureau zit. Maar Joris ligt buiten bewustzijn in het ziekenhuis. Samen met zijn Jeugdreclasseerder ga ik er heen. Hoe moet dit nou verder?

Eveline Verburg
ForensischPersoonlijk

Joris

Joris zit voor de zoveelste keer in de jeugdgevangenis. Hij is verslaafd. Helaas valt hij telkens terug en steelt hij om zijn verslaving te bekostigen. Hoe kunnen we hem nou het beste helpen?

Eveline Verburg
Opvoeding

Daan

Kinderen zijn zo ontzettend goed in niet-gezien-worden. Ze zijn bang voor wat er gebeurt als hun ouders niet meer voor ze kunnen of willen zorgen. Ze zijn afhankelijk van hun ouders en willen te allen tijde dat hun ouders hen lief vinden en trots op hen zijn. Vaak zeggen kinderen niks, maar als je goed kijkt, laten ze vaak wel zien dat er iets niet klopt. Het is zo belangrijk dat er dan iemand is die de tijd neemt, zegt dat hij zich zorgen maakt en vraagt hoe het echt met je gaat.

Eveline Verburg
ActueelTools

Maar hij slaat niet

Kijktip: De Netflix serie Maid draagt een belangrijke boodschap. Namelijk hoe ingewikkeld huiselijk geweld is. Hoe het veel meer is dan alleen man-slaat-vrouw. Hoe het te maken heeft met controle, afhankelijkheid, macht, isolement. Hoe de angst voor wannéér het gaat gebeuren, groter kan zijn dan de pijn áls het gebeurt.

Eveline Verburg
Opvoeding

Anne

Voor me zit Anne. Met een diepe denkrimpel op haar voorhoofd leest ze aandachtig het verslag dat ik van ons gesprek van vorige week heb geschreven. Het is een tijdje stil in de kamer.

Eveline Verburg
Forensisch

Duckjes

De politie belt om me nog even in te lichten over Kai, de jongen die ik zo op het politiebureau ga bezoeken. Ze maken zich best veel zorgen om hem, het delict waar hij van wordt verdacht is best ernstig, hij is nog jong en ze zijn bang dat het ‘een hele grote’ gaat worden.

Eveline Verburg
Persoonlijk

Shitzooi

Als Lies met een boekje naast Jay gaat zitten, trekt Dio me aan mijn mouw. “Bumper moet ook nog uit.” Ik wissel even een blik met zijn moeder. “oké, maar als hij moet poepen, ruim jij het op hè!”. Deal, zegt mijn kleine vriend. Bumper moet vast alleen een plasje.

Eveline Verburg
Forensisch

Souf

Soufian zag wel welke kansen hij heeft gehad en niet heeft gegrepen. “Ik vind dat wel dom van mezelf, als ik zo kijk naar al die zaken en hoeveel kansen ik kreeg. Als ik terugkijk was ik toen echt kinderachtig. Ik greep het niet met beide handen aan. Met één hand wel, maar de andere werd afgeleid door domme dingen.”

Eveline Verburg

Terug naar boven