Eveline Verburg

Het contact met jongeren en de gezinnen om hen heen vind ik het mooiste stukje van mijn vak. Die vijf minuten in een gesprek waarin een norse puber – die mij nauwelijks kent en die niet zit te wachten op mij – toch ineens de deur een stukje open zet en me echt toelaat. Goud.

Expertise: Jeugdcriminaliteit, justitieel kader, puberproblematiek

Werkzaam als: Raadsonderzoeker en casusregisseur strafzaken, Raad voor de Kinderbescherming

linkedin

Ik doe mijn best om – binnen de kaders die er zijn – een zo op maat mogelijk plan of advies te maken. Daarmee laat ik jongeren zien dat ik naar ze luister, ze serieus neem en wil dat ze verder komen in het leven. Ik ben direct, eerlijk en realistisch, ‘straight’ zoals zij dat zouden noemen. Hard als het moet, zacht als het kan.  

Ik vind het belangrijk dat we jongeren meer betrekken bij de keuzes die gemaakt worden; minder óver en meer mét. In mijn werk zoek ik naar de ruimte om die verandering steeds meer in te zetten. 

Ik praat graag met ze en soms schrijf ik hun verhalen op. Verhalen die een inkijkje geven in mijn werk en hun wereld. Op Hart voor Jeugdzorg vind je die verhalen; altijd met hoop, vaak met een knipoog, soms met een traan.  

Over de jeugdzorg is veel ellende te vinden online. Het werk in de jeugdzorg is geen sprookje, maar ik hoop dat we, door op dit platform verhalen te delen die een kijkje geven achter de schermen bij bevlogen, enthousiaste, toegewijde (gast)auteurs,  de beeldvorming over ons werk beetje bij beetje kunnen veranderen. Dat we zo kunnen laten zien waarom we ook zo ontzettend trots mogen zijn op wat we doen.   

Laatste artikelen van Eveline

Persoonlijk

Joris deel 2

Als de Officier van Justitie belt, verwacht ik dat ze me laat weten dat Joris is aangehouden en op het politiebureau zit. Maar Joris ligt buiten bewustzijn in het ziekenhuis. Samen met zijn Jeugdreclasseerder ga ik er heen. Hoe moet dit nou verder?

Eveline Verburg
Persoonlijk

Joris

Joris zit voor de zoveelste keer in de jeugdgevangenis. Hij is verslaafd. Helaas valt hij telkens terug en steelt hij om zijn verslaving te bekostigen. Hoe kunnen we hem nou het beste helpen?

Eveline Verburg
Opvoeding

Daan

Kinderen zijn zo ontzettend goed in niet-gezien-worden. Ze zijn bang voor wat er gebeurt als hun ouders niet meer voor ze kunnen of willen zorgen. Ze zijn afhankelijk van hun ouders en willen te allen tijde dat hun ouders hen lief vinden en trots op hen zijn. Vaak zeggen kinderen niks, maar als je goed kijkt, laten ze vaak wel zien dat er iets niet klopt. Het is zo belangrijk dat er dan iemand is die de tijd neemt, zegt dat hij zich zorgen maakt en vraagt hoe het echt met je gaat.

Eveline Verburg
ActueelTools

Maar hij slaat niet

Kijktip: De Netflix serie Maid draagt een belangrijke boodschap. Namelijk hoe ingewikkeld huiselijk geweld is. Hoe het veel meer is dan alleen man-slaat-vrouw. Hoe het te maken heeft met controle, afhankelijkheid, macht, isolement. Hoe de angst voor wannéér het gaat gebeuren, groter kan zijn dan de pijn áls het gebeurt.

Eveline Verburg
Opvoeding

Anne

Voor me zit Anne. Met een diepe denkrimpel op haar voorhoofd leest ze aandachtig het verslag dat ik van ons gesprek van vorige week heb geschreven. Het is een tijdje stil in de kamer.

Eveline Verburg
Persoonlijk

Duckjes

De politie belt om me nog even in te lichten over Kai, de jongen die ik zo op het politiebureau ga bezoeken. Ze maken zich best veel zorgen om hem, het delict waar hij van wordt verdacht is best ernstig, hij is nog jong en ze zijn bang dat het ‘een hele grote’ gaat worden.

Eveline Verburg
Persoonlijk

Shitzooi

Als Lies met een boekje naast Jay gaat zitten, trekt Dio me aan mijn mouw. “Bumper moet ook nog uit.” Ik wissel even een blik met zijn moeder. “oké, maar als hij moet poepen, ruim jij het op hè!”. Deal, zegt mijn kleine vriend. Bumper moet vast alleen een plasje.

Eveline Verburg
Persoonlijk

Souf

Soufian zag wel welke kansen hij heeft gehad en niet heeft gegrepen. “Ik vind dat wel dom van mezelf, als ik zo kijk naar al die zaken en hoeveel kansen ik kreeg. Als ik terugkijk was ik toen echt kinderachtig. Ik greep het niet met beide handen aan. Met één hand wel, maar de andere werd afgeleid door domme dingen.”

Eveline Verburg

Terug naar boven