Persoonlijk

Hij doet het zelf wel

“Yoo” appt Khalid naar Rianne, vlak voordat ze haar telefoon inlevert bij de Jeugdreclassering. Al weken probeert ze contact met hem te krijgen om afscheid van elkaar te nemen, want zij gaat weg. Maar afscheid? Daar is Khalid niet zo goed in. Er zijn al te vaak mensen bij hem weg gegaan. Dus verdwijnt hij weer uit beeld, terug naar de rafelrandjes van de maatschappij. Daar waar hij het zo goed kent.

Eveline Verburg
Persoonlijk

Hoor en wederhoor

Kritische documentaires over jeugdzorg moeten gemaakt worden. Het signaal moet worden gedeeld en de gesprekken over de individuele zaken zijn belangrijk. Er is alleen wel iets dat mij frustreert als ik naar dit soort documentaires kijk. Namelijk, het gebrek aan wederhoor vanuit de instanties.

Yvon Arts
Opvoeding

Jij hoort er gewoon bij

Collin staat op het punt om naar Spanje te gaan. Maar hij wil helemaal niet weg. Hij is bang dat mensen hem vergeten. Dat, als hij straks terug komt, iedereen verder is gegaan met zijn leven en hij helemaal alleen is. Zijn moeder maakt een boekje voor hem, vol verhalen en lieve woorden van alle mensen om hem heen.

Eveline Verburg
Actueel

Integraal samenwerken

Integraal samenwerken Iedereen heeft er de mond van vol. De samenwerking kan beter, we moeten over de grenzen van organisaties heen kijken en minder in afgebakende kaders denken. Maar hoe werkt dat dan?

Yvon Arts
Persoonlijk

Het leed dat het Woonplaats-beginsel heet

Ik wil jullie voorstellen aan ‘onze Puk’. Een heerlijk ventje, hij woont in ons gezinshuis. Puk woont hier perspectiefbiedend, dat wil zeggen; hij blijft hier wonen. Het perspectief ligt daarmee bij ons als zijn gezinshuisouders. Er is geen enkel contact meer (mogelijk) met zijn ouders. Zij hebben geen gezag meer.

Laura de Bruijn
ActueelPersoonlijk

Nieuwe mogelijkheden

We hebben een bijzonder traject gelopen, zeker niet volgens het boekje maar wel passend bij wat jullie nodig hadden. Het vroeg om maatwerk, veel buiten de lijnen kleuren, een hoop verantwoorden waarom er nog toegewerkt werd naar terugplaatsing en een lange adem.

Natalie van Deursen
Actueel

Moeten

“Moeten, die ligt op het kerkhof” zie Natalies opa altijd. Hij moest er niks van hebben. En ook in de jeugdzorg zien we dat ‘moeten’ ons in een kramp laat schieten, liefst met de hakken in het zand. De gezinnen waar we mee werken, maar de jeugdzorgwerkers net zo goed.

Natalie van Deursen
Actueel

De dansles

Vandaag is er weer dansles en je hebt er veel zin in. Al je vriendinnen zijn er en jullie oefenen een dansje op je favoriete liedje. Toch werpt iets een schaduw over deze vreugde. Je weet namelijk nooit zeker of papa ineens bij de dansschool staat.

Yvon Arts
ForensischPsychologie

First things first

Met 1-0 achterstand is Tommy aan het leven begonnen en het is hem niet gegund geweest om dat nog in te halen. Hij groeit op met onzekerheid, aanpassing en afwijzing. De teller staat op 28 verschillende plekken in 18-en-een-half-jaar. Als Tommy bij mij op gesprek komt, zie ik zijn lichaam verstarren als we voor de dikke deur van onze klinische spreekruimte staan.

Eveline Verburg

Terug naar boven