PersoonlijkTools

Papa maakt zijn medicijnen zelf

Papa had zijn medicijnen ingenomen die er altijd voor zorgen dat hij gek gaat doen, soms is dat leuk gek, maar het kan ook eng gek zijn. Ik vraag je hoe dat eruit ziet.

Natalie van Deursen
Persoonlijk

Jezelf “blootgeven”

Hoeveel geef je van jezelf bloot als hulpverlener? Een veelbesproken onderwerp en daarnaast ook nog steeds een enorm taboe...

Janneke Hendriks
Persoonlijk

Merel

Had ik net 2,5 uur in de auto gezeten met je moeder om vervolgens een hele middag tegen de muur van hechtingsproblematiek op te lopen. Fijn dat je er was Natalie, succes met de terugreis! Binnen de jeugdzorg van nu zou ik er geen tijd meer voor hebben, ik wil niet eens nadenken over de gevolgen die dit voor jou gehad zou hebben.

Natalie van Deursen
Persoonlijk

Duckjes

De politie belt om me nog even in te lichten over Kai, de jongen die ik zo op het politiebureau ga bezoeken. Ze maken zich best veel zorgen om hem, het delict waar hij van wordt verdacht is best ernstig, hij is nog jong en ze zijn bang dat het ‘een hele grote’ gaat worden.

Eveline Verburg
Persoonlijk

Het etiket

Begeleiding is lief voor je, je voelt je zeker op momenten gezien en gehoord, maar je bent ook een “jeugdzorgkind”. Dat is ook zichtbaar, je draagt het elke dag met je mee, doordat er labels in je kleding zitten. Die zijn bedoeld om ervoor te zorgen dat begeleiding weet welke kleren van jou zijn, maar het maakt je anders dan anderen.

Natalie van Deursen
Persoonlijk

Liefde voor muziek

Hoe muziek en tatoeages verhalen geven over gevoeligheid, kwetsbaarheid, creativiteit, liefde en verbinding. Met een andere insteek komen tot intense en oprechte gesprekken.

Janneke Hendriks
Persoonlijk

Shitzooi

Als Lies met een boekje naast Jay gaat zitten, trekt Dio me aan mijn mouw. “Bumper moet ook nog uit.” Ik wissel even een blik met zijn moeder. “oké, maar als hij moet poepen, ruim jij het op hè!”. Deal, zegt mijn kleine vriend. Bumper moet vast alleen een plasje.

Eveline Verburg
Persoonlijk

Die ene zaak

Niemand is perfect en dat weten we heel goed. Toch doen we ons vaak beter voor dan dat we zijn, als mens, maar zeker ook als professional. We willen deskundig gevonden worden, we werken vanuit ons hart voor de meest kwetsbaren in onze samenleving en dat schept verwachtingen en legt druk.

Natalie van Deursen
Persoonlijk

De deur staat altijd open

Standaard heb ik een tissuebox op mijn bureau. Voor de tranen die gelaten worden. Een keer heb je mij een tissue gegeven, voor de tranen van trots die ik heb gelaten voor jou. 

Jennifer Cirpici

Terug naar boven