Persoonlijk

Duckjes

De politie belt om me nog even in te lichten over Kai, de jongen die ik zo op het politiebureau ga bezoeken. Ze maken zich best veel zorgen om hem, het delict waar hij van wordt verdacht is best ernstig, hij is nog jong en ze zijn bang dat het ‘een hele grote’ gaat worden.

Eveline Verburg
Persoonlijk

Het etiket

Begeleiding is lief voor je, je voelt je zeker op momenten gezien en gehoord, maar je bent ook een “jeugdzorgkind”. Dat is ook zichtbaar, je draagt het elke dag met je mee, doordat er labels in je kleding zitten. Die zijn bedoeld om ervoor te zorgen dat begeleiding weet welke kleren van jou zijn, maar het maakt je anders dan anderen.

Natalie van Deursen
Persoonlijk

Liefde voor muziek

Hoe muziek en tatoeages verhalen geven over gevoeligheid, kwetsbaarheid, creativiteit, liefde en verbinding. Met een andere insteek komen tot intense en oprechte gesprekken.

Janneke Hendriks
Persoonlijk

Shitzooi

Als Lies met een boekje naast Jay gaat zitten, trekt Dio me aan mijn mouw. “Bumper moet ook nog uit.” Ik wissel even een blik met zijn moeder. “oké, maar als hij moet poepen, ruim jij het op hè!”. Deal, zegt mijn kleine vriend. Bumper moet vast alleen een plasje.

Eveline Verburg
ActueelPersoonlijk

Die ene zaak

Niemand is perfect en dat weten we heel goed. Toch doen we ons vaak beter voor dan dat we zijn, als mens, maar zeker ook als professional. We willen deskundig gevonden worden, we werken vanuit ons hart voor de meest kwetsbaren in onze samenleving en dat schept verwachtingen en legt druk.

Natalie van Deursen
Persoonlijk

De deur staat altijd open

Standaard heb ik een tissuebox op mijn bureau. Voor de tranen die gelaten worden. Een keer heb je mij een tissue gegeven, voor de tranen van trots die ik heb gelaten voor jou. 

Jennifer Cirpici
Persoonlijk

Souf

Soufian zag wel welke kansen hij heeft gehad en niet heeft gegrepen. “Ik vind dat wel dom van mezelf, als ik zo kijk naar al die zaken en hoeveel kansen ik kreeg. Als ik terugkijk was ik toen echt kinderachtig. Ik greep het niet met beide handen aan. Met één hand wel, maar de andere werd afgeleid door domme dingen.”

Eveline Verburg
Gast artikelenPersoonlijk

Een kijkje in het werkveld van een procesregisseur bij Veilig Thuis

In de ochtend begint de race tegen de klok. Op tijd op kantoor zijn. Ik neem als procesregisseur vanuit VTRR deel als vast tafel lid aan het Jeugdbeschermingsplein. De inbreng van de casussen is divers. Gisteravond heb ik alles al  voorbereid.

Gast auteur
Persoonlijk

Hoe woorden hun weg vinden

Met frisse tegenzin word ik samen met de gezinsvoogd binnen gelaten. De gezinsvoogd komt mij introduceren als de hulpverlener die samen met jullie gaat werken aan de gestelde doelen uit haar plan. De weerstand is duidelijk voelbaar aan mijn kant van de tafel. Is het eigenlijk wel weerstand of is het iets anders dat ik waarneem?

Janneke Hendriks

Terug naar boven